Сервер не найден

ах да
надпіс на маім юзерпіку - чыстая праўда
тычыцца амаль ўсіх

ненавіджу. ненавіджу. ненавіджу. ненавіджу за бяздзейнасць. ненавіджу за пафігізм. ненавіджу за хамства. ненавіджу за безыніцыятыўнасць. ненавіджу гэтак жа, як вам няма да мяне справы.

дзённік часова не функцыянуе

дарэчы, на развітанне: нікому не патрэбны мой кампутар?

жыццё цудоўнае, калі ўключаюць гарачую ваду.

пачынаю прызвычайвацца да таго, што на вуліцы людзі спыняюцца і паказваюць на мяне пальцамі. таму, што не толькі на мяне.
и здесь ещё тепло, но тебя уже ждут...
так, ты маеш рацыю -  гэта меланхолія. хутка я з'еду. з'еду. з'еду. з'еду. і вось да гэтай думкі прызвычаіцца немагчыма...
И в даль - до самых холодных камней,
До отравленных холерой лесов.
Чтоб легче дышать, кто-то сделал надрез
Hа горле твоей первой любви.
Ты мог бы успеть, но стихия сильней,
Она поет на сто голосов.
И горб твой растет, достигая небес...
Как хочешь - так иди и живи.

аб'ектыўна не хапае шчырасці. ані мне, ані вам.

суб'ектыўна не хапае адказаў на мае смскі.

ізноў новыя і не вельмі людзі, ізноў флэты... хаця сённяшняе знаёмства дню было ўражальным. калісьці я пісала, як ледзь не страціла прытомнасць на ганку бду, пабачыўшы прывід кіма. сёння я з ім пазнаёмілася%) прывід нястрашны, вельмі прыемны і нават не вельмі падобны да кіма (хутчэй да ціла). мінус адзін загон. плюс шмат упарадкаванага nіn'а.

дарослыя людзі, віно з пірожнымі ў цёмным пакоі - і раптам дзіцячыя загоны. такія мілыя. так халодна адной на прыпынку. так страшна ноччу ў аўтобусе - на твары бабулькі, якая сядзела перад мною, было проста вялікімі літарамі напісана, што яна днямі памрэ... і вочы шчаслівыя-шчаслівыя...

усё. спаць. я, дарэчы, яшчэ не клалася...

3 сентября 2005 года (суббота) в столичном клубе "STEP" (ул. Притыцкого, 62) состоится ночная клубная акция "Urban Ecology" ("Городская экология") с участием французской электро-индустриальной группы MLADA FRONTA. В рамках мероприятия зарубежные гости отыграют два эксклюзивных живых сета: сначала вашему вниманию будет предложен экспериментальный визуальный перфоманс и ментальное путешествие под названием "Dioxydes", после чего музыканты отыграют мощный концерт на базе танцевального материала альбомов "High Tension", "Fe2O3" и "Oxydes". Кроме этого, свои свежие танцевальные DJ-сеты публике представят
DJ N.D. Bell (future pop/ЕВМ/синт-поп/электро) и DJ Commando LABELLA (индастриэл, ЕВМ, техно, дарк электро). Акция начнется в 23.00 и продлится до утра. По всем вопросам, касающимся содержания мероприятия и приобретения клубных карт, звоните по телефону (МТС): 777-22-07 (Сергей). Информационная поддержка: www.machinistmusic.net и www.сlubfriends.org.
Подробная информация на сайте www.machinistmusic.net

ну вось. роўненька раз на паўгады хаджу на такія паці. на гэтую - абавязкова.

ноч была афігеннай
справаздача? якая справаздача? галоўнае тое, што я вельмі даўно не бачыла прысутных там (да, усім складам) і страшэнна сумавала. вселенская большая любовь. паўнавартаснае шчасце, ад якога нават скончыўся дождж...

усю ноч нешта завывала, крычала, хлюпала... супакойвалася думкай пра тое, то гэта не болей чым глюк з учорашніх мульцікаў, якая-небудзь там littlecutedeadgirl ці крумкач, ці проста які мярцвяк караскаецца ў ложак. гэта хаця б не так страшна, як паверыць у тое, што гэта твой дом раскочваецца пад такім ветрам і вось-вось ляснецца на суседнія. надвор'е+адсутнасць гарачай вады і месцамі электрычнасці+беларуска-польскія адносіны працягваюць злівацца ў перадапакаліптычныя знакі (да, памежнікам ужо далі афіцыйны загад чакаць правакацыяў з польскага боку. смешна, але факт).
буду заварваць тытунь і плесці фенечкі. можа дапаможа.

if u love someone, set them free
if they return to u, set several 8 inch knives into their heads
if they return to u once again, then RUN... just RUN!!!!!

ёсць рэчы важныя. а ёсць самыя важныя. можна нават забіць на фрэндс-онлі, таму што сёння вырашаліся самыя важныя пытанні.
і...
i'm happy. U made me happy. гэта, як выявілася, так проста...

...а потым пайшоў дождж...
і можна шукаць у ім сваю самоту. і можна гнаць яго цыгарэтным дымам. а можна проста бясконца чакаць адказу на ідыёцкія смскі, якога не будзе.

дзякуй за вечар. дзякуй за ружу. дзякуй за настрой, мая згубленая сястра.

Мілая, мілая, мілая дачка і яе жахлівыя сябры дапамаглі адчуць сябе старой цёткай, якая ні разу не разбіраецца ў маладзёвай культуры. Можа, так яно і ёсць. Дзесьці збоку, дзесьці на сваёй хвалі... Цяжка вызначыць дакладную эпоху.

Два месяцы. Якіхсьці два месяцы да пачатку новага самастойнага жыцця. Сёння ўвесь вечар збірала інфармацыю наконт пражывання (мабільная сувязь, карткі, інтэрнэт, гіпермаркеты і бла-бла-бла). Панічна. Трагічна. Страшна.
З гэтай нагоды прапаноўваю ўсім жадаючым мяне пабачыць. З задавальненнем прымаю запрашэнні ў госці (асабліва з памыцца ў бонусе - цяжка жыць без гарачай вады:)
О божа, мяне здаецца накрывае са страшнай сілай. Не думаць пра гэта... Ні хвілінкі не думаць.

Сpеди ночи, сpеди дня тяжко мучает меня то ли сон мой, то ли пpидуpь, то ли муть...
Настойлівае адчуванне астральнай сувязі з ledy_astarta. Бачыла яе два разы, тым не менш...